شاید به این مسئله توجه کرده باشید: افرادی که به نظر می رسد بیشترین استفاده را از زندگی خود می کنند، اکثرا مشکلات زیادی داشته اند. محبوبشان را از دست داده اند، ورشکست شده اند یا از بیماری صعب العلاجی رنج می برده اند و مهمتر از همه این که هنوز هم مشکلات بزرگی دارند!
اما خوشحالند، چون در نقطه ای از زندگی به این نتیجه رسیده اند که "شادی" تنها راه زندگی کردن است. شادی یک حادثه نیست که به طور اتفاقی برایتان رخ بدهد، شادی چیزی است که باید انتخابش کنید.

اخیرا با خانمی حرف می زدم که می گفت: «طلاق گرفته، خانه اش سوخته و دکترش به او گفته که سرطانش برای سومین بار عود کرده است».
اما می گفت: «علی رغم همه اینها، باز هم احساس خوشحالی میکنم». او می گفت: «شما شادی را در غیاب مشکلات نمی یابید، بلکه آن را علی رغم وجود مشکلات پیدا می کنید. یعنی این شما هستید که شادی را انتخاب میکنید».

اگر موقع بیدار شدن بگویید: «امیدوارم روز خوبی داشته باشم» و بعد منتظر باشید تا اینگونه شود، هرگز خوشبختی را نخواهید یافت.

در یک کلام:
این شما هستید که باید انتخاب کنید که شاد باشید. شادی یک تصمیم روزانه است.

اگر اتظار فراموشكاري از خودتان داشته باشيد، فراموش كار خواهيد شد.
اگر انتظار شكست داشته باشيد، به سرتان خواهد آمد.
و اگر انتظار رفتار ابلهانه از خودتان داشته باشيد، همينطور خواهد شد.

چگونه مثبت فكر كردن را شروع كنيم؟

قدم اول اين است كه مراقب زبان خود باشيد كه درباره خودتان چه ميگوييد. از امروز هيچوقت در مورد خودتان بد نگوييد.
هيچ وقت به ديگران نگوييد: ( من نا اميدم، من هميشه كار را خراب مي كنم، دوستانم هميشه مرا ترك مي كنند و ...)
با خود عهد ببنديد: ( از امروز من خودم را سرزنش نخواهم كرد. اگر هيچ چيز خوبي براي گفتن در مورد خود نداشته باشم، حد اقل دهانم را بسته نگه خواهم داشت. )
شايد كنترل كردن افكارمان مشكل باشد، اما مي توانيم آنچه از دهانمان خارج مي شود را كنترل كنيم. وقتي ما زبان خودمان را كنترل مي كنيم، كم كم مثبت نيز به دنبالش خواهند آمد و كم كم زندگي بهتر مي شود.

در يك كلام: ما همان خواهيم شد كه در فكر خود ساخته ايم.

"در دبيرستان خيلي چيزها را به دانش‌آموزان نمي‌آموزند".
او هفت اصل مهم را که دانش‌آموزان در دبيرستان فرا نمي‌گيرند، بيان كرد.

اصول بيل گيتس به اين شرح است:

اصل اول: در زندگي، همه چيز عادلانه نيست، بهتر است با اين حقيقت کنار بياييد.

اصل دوم: دنيا براي عزت نفس شما اهميتي قايل نيست. در اين دنيا از شما انتظار مي‌رود که قبل از آن‌که نسبت به خودتان احساس خوبي داشته باشيد، کار مثبتي انجام دهيد.

اصل سوم: پس از فارغ‌التحصيل شدن از دبيرستان و استخدام، کسي به شما رقم فوق‌العاده زيادي پرداخت نخواهد کرد. به همين ترتيب قبل از آن‌که بتوانيد به مقام معاون ارشد، با خودرو مجهز و تلفن همراه برسيد، بايد براي مقام و مزايايش زحمت بکشيد.

اصل چهارم: اگر فکر مي‌کنيد، آموزگارتان سختگير است، سخت در اشتباه هستيد. پس از استخدام شدن متوجه خواهيد شد که رئيس شما خيلي سختگيرتر از آموزگارتان است، چون امنيت شغلي آموزگارتان را ندارد.

اصل پنجم: آشپزي در رستوران‌ها با غرور و شأن شما تضاد ندارد. پدر بزرگ‌هاي ما براي اين کار اصطلاح ديگري داشتند، از نظر آنها اين کار 1يک فرصت بود.

اصل ششم: اگر در کارتان موفق نيستيد، والدين خود را ملامت نکنيد، از ناليدن دست بکشيد و از اشتباهات خود درس بگيريد.

اصل هفتم: قبل از آنکه شما متولد بشويد، والدين شما هم جوانان پرشوري بودند و به قدري که اکنون به نظر شما مي‌رسد، ملال‌آور نبودند.