]]> Fri, 25 Sep 2009 19:18:43 +0100 http://www.cloobs.com//index.php?option=com_content&view=article&id=88:alayemebardari&catid=45:zojejavan&directory=91
حاملگي با ترکيب سلول جنسي مرد و زن شروع مي شود . عموم مردم مدت حاملگي را به ماه حساب کرده وآن را 9 ماه مي دانند ولي پزشکان، ماماها و ساير کارکنان بهداشتي اين مدت را به هفته بيان مي کنند. مدت يک بارداري طبيعي حدود 38 هفته از زمان شروع حاملگي تا تولد نوزاد است.
از آنجايي که اغلب خانم ها از زمان عمل لقاح و شروع بارداري خود آگاهي ندارند ولي تاريخ آخرين خونريزی ماهانه (قاعدگي) خودرا به ياد مي آورند، لذا پزشکان براي تعيين مدت حاملگي و زمان زايمان ، تاريخ آخرين خونريزی ماهانه را مبداء قرار داده و به طور قرار دادي حاملگي را از اولين روز آخرين قاعدگي زن در نظر مي گيرند ، يعنی زماني که خانم واقعا حامله نيست. بر اين اساس چون لقاح معمولا زماني اتفاق ميافتد که دو هفته از قاعدگي زن گذشته باشد، بنابرين دو هفته به 38 هفته اضافه شده وحاملگی به مدت 40 هفته از شروع آخرين دوره خونريزی ماهانه خانم محاسبه مي شود
شما ميتوانيد برای تعيين تقريبی زمان تولد فرزندتان از محاسبه زير استفاده کنيد:

ابتدا اولين روز آخرين قاعدگي خودرا يادداشت کنيد. (روز.../ماه../سال..)
هفت روز به آن اضافه و 3 ماه ازآن کم کنيد.
حال اگر به اين تاريخ اضافه نماييد تاريخ زايمان شما به دست می آيد. (روز../ماه../سال..)

فراموش نکنيد که تاريخ فوق قطعی نيست و انجام زايمان از سه هفته قبل از اين تاريخ طبيعی است. در صورتي که زايمان در زمان تعيين شده، انجام نشود جهت ادامه يا ختم حاملگي بايد با پزشک يا ماما مشورت شود.
تمامي دوران حاملگي از ابتدا تا پايان آن مهم است ، زيرا در هر مرحله از اين دوران در بدن مادر و جنين تغييرات خاصي ايجاد مي شود، در هر مرحله احتمال بروز مشکلات، ناراحتي ها وخطرات خاصي وجود دارد و در هر مرحله بايد مراقبتهاي مشخصي از خانم باردار به عمل آيد. با مراقبتهاي دوران بارداري و پس از زايمان ، مي توان خطرات و بيماری هائي که سلامت مادر و جنين را تهديد مي کند به موقع تشخيص داده و درمان مناسب برای رفع آنها انجام داد. بعضی بيماري ها چنانچه درطول بارداري تشخيص داده نشود يا اگر دير مشخص شود، ممکن است عوارض جدي و حتي دائمي براي مادر يا جنين ايجاد کند. پس به محض شک به حاملگي به کارکنان بهداشتي اعم از پزشک يا ماما مراجعه کنيد. اين افراد بعد از معاينه ، ما را نسبت به وضعيت سلامتي خود وجنين آگاه کرده و تاريخ مراجعه بعدي شما را براي مراقبت تعيين مي کنند.

شش ماه اول بارداري: سه تا شش بار با نظر پزشک يا ماما.
ماه هفتم و هشتم: هر 15 روزي يکبار.
ماه نهم: هفته اي يکبار.

در اين ملاقات ها متناسب با سن بارداري ، مراقبت هاي زير از خانم باردار به عمل می آيد :

- تشکيل پرونده و معاينه کامل خانم باردار از جمله معاينه قلب و ريه.
- اندازه گيري و کنترل منظم وزن و فشار خون.
- اندازه گيری ارتفاع رحم و تعيين ميزان رشد جنين.
- تعيين وضعيت قرار گرفتن جنين در رحم در هفته هاي آخر بارداري.
- بررسي وجود علائم خطر در مادر.
- گوش دادن به صداي قلب جنين.
- انجام آزمايشهاي مورد نياز در بارداري.
- معاينه دهان و دندان و ساير معاينات مورد نياز.
- تزريق واکسن کزاز و ديفتری با در نظر گرفتن سابقه واکسيناسيون مادر.
- آموزش نکات بهداشتي در مورد تغذيه، استراحت، بهداشت فردي، علائم خطر و...

يكي از گلايه هاي رايج زنان به خواب رفتن مردان بلافاصله پس از رابطه جنسي است. چندين فاكتور در ميل به خواب رفـتـن متــعاقب رابطه جنسي دخيل ميباشند كه همانا در مردان اين فاكتورها قدرتمند تر عمل ميكنند. رابـطه جنـسي مـعمولاً عصر هنگام و يا در شب صورت مي گيرد، يـعـنـي پس از بـازگشـت مـردان از سر كارشان بنابراين خستگي مردان پيش از برقراري رابطه جنسي يكي از فاكتورها مي باشد.

- ارگاسم (اوج لذت جنسي) در مردان با انزال توام است. مردان پيش از ارگاسم و انزال يك سطح بالاي تنش را در بدن خود تجربه ميكنند. سپس پس از انزال يك احساس رهايي و آزادسازي انرژي را تجربه ميكنند كه باعث خستگي جسمي مردان ميشود.

- ارگاسم باعث آزادسازي هورمونهاي آندورفين و اكسي توسين ميشود. اين مواد ايجاد نشاط، خوشي، آرميدگي، تمدد اعصاب و خواب آلودگي ميكنند. بنابراين مردان سست، بي حال و ريلكس شده و روند به خواب رفتن تسهيل ميشود.

- مردان قبل و حين ارگاسم معمولا نفس خود را حبس ميكنند، چراكه تصور ميكنند اين عمل باعث افزايش لذت جنسي در آنها ميشود. نگهداشتن نفس موجب محروميت مغز از اكسيژن ميشود، همين امر باعث خواب آلودگي و خستگي ميشود.

- هنگام برقراري رابطه جنسي مردان انرژي زيادي مصرف ميكنند كه باعث خستگي و خواب آلودگي ميشود.

- هجوم خون پس از ارگاسم عضلات را از گليكوژن (ماده انرژي زا) تخليه ميكند و از آنجايي كه مردان از توده عضلاني بيشتري برخوردارند، بنابراين احساس خستگي بيشتري ميكنند.

نكته: ارگاسم زنان عكس ارگاسم مردان بوده و باعث افزايش هوشياري زنان ميشود. به همين خاطر زنان پس از رسيدن به ارگاسم، بيشتر براي تجربه ارگاسم هاي بعدي ابراز تمايل ميكنند.

نكته: مردان پس از رسيدن به ارگاسم تمايل به خوابيدن داشته اما زنان نياز به نوازش كردن پيدا ميكنند.

چگونه با خواب آلودگي مقابله كنيم

- براي افزايش انرژي قبل و پس از رابطه جنسي قهوه بنوشيد.

- سعي كنيد صبح ها رابطه جنسي داشته باشيد تا شب ها.

- هنگام ارگاسم نفس خود را حبس نكرده و تنفس عميق و آهسته داشته باشيد.

- سرعت و ريتم برقراري رابطه جنسي را كندتر و آرام تر سازيد.

- هنگام رابطه جنسي به موسيقي فرح بخش گوش دهيد. (نه به موسيقي آرام و رمانتيك).

- خارج از تختخواب رابطه جنسي داشته باشيد.

سردردهاي مرتبط با رابطه جنسي

ارگاسم ميتواند باعث سردرهاي خفيف و يا شديد در ناحيه گردن و سر شود. اما خوشبختانه اغلب اين قبيل سردردها بي خطر بوده و نيازي به درمان جدي ندارند. اما برخي از سردردها پس از ارگاسم خطرناك بوده و ممكن است نشانه يك مشكل جدي نظير خونريزي مغزي و سكته باشند

نكته: مردان 3 برابر بيشتر از زنان به سردردهاي رابطه جنسی دچار ميشوند.

علايم سردردهاي رابطه جنسي

- درد خفيف در دو طرف سر كه ممكن است هنگام ارگاسم به حداكثر برسد.

- يك درد ناگهاني و شديد حين ارگاسم كه در سر و پشت چشمها احساس ميگردد. اين درد معمولا تيركشنده و ضربان دار است. اين درد معمولا بيشتر از چند دقيقه طول نميكشد، اما ممكن است تا ساعتها باقي بماند.

- درد در ناحيه گردن و پشت سر پس از ارگاسم.

دلايل سردردهاي مرتبط با ارگاسم

- هر فعاليت جنسي كه به ارگاسم بيانجامد ميتواند باعث پديد آمدن اينگونه سردردها گردد.

- سفت كردن و منقبض كردن عضلات گردن و سر حين فعاليت جنسي.

- در پاسخ به افزايش فشار خون كه باعث ميگردد عروق خوني مغز متسع گردند.

- مصرف برخي داروها نظير واياگرا (viagra).

- برقراري رابطه جنسي در وضعيتهاي بدني نامناسب كه به سر و گردن فشار وارد مي آيد.

- خونريزي (هموراژ) در مغز و يا سكته مغزي كه يك فوريت پزشكي محسوب گرديده و فرد بايستي فورا به پزشك مراجعه كند.

فاكتورهاي ريسك

- افراد مستعد به ميگرن بيشتر دچار اينگونه سردرها ميگردند.

- افراد با فشار خون بالا، چاق و فاقد تناسب اندام نيز بيشتر اينگونه سردرها را تجربه ميكنند.

- خستگي، استرس و ارگاسم هاي متوالي احتمال بروز اينگونه سردرها را افزايش ميدهد.

راههاي پيشگيري و درمان

در غالب اوقات نياز به درمان پزشكي ندارد و سردردها معمولا پس از مدتي خود بخود محو ميگردند. اما سردردهاي مزمن و يا خيلي شديد پس از ارگاسم بايد مورد بررسي پزشكي قرار گيرند تا احتمال خونريزي مغزي، تومور مغزي و سكته منتفي گردد.

- خودداري از برقراري رابطه جنسي براي يك يا دو هفته باعث محو شدن سردردها ميشود.

- مصرف پروپرانولول و يا آسپرين و ايبوپروفن قبل و بعد از ارگاسم.

- شل كردن عضلات گردن و آرواره ها حين فعاليت جنسي.

- از سرعت و شدت رابطه جنسي بكاهيد.

- بتدريج و آرام آرام به اوج لذت جنسي برسيد.

- چنانچه خسته و يا مضطرب ميباشيد از برقراري رابطه جنسي بپرهيزيد.

- هنگام برقراري رابطه جنسي از قرار گيري در وضعيت هاي بدني نامطلوب و تنش زا كه فشار زيادي به گردن و سر تحميل ميكنند، دوري كنيد.

منبع: مردمان

اختلاف نشانه مشکل دیگری است

پرهیز از اختلاف در زندگی زناشویی این واقعیت را تغییر نمی دهد که مساله ای در زندگی زناشویی تان هست که باید به آن رسیدگی شود. اختلافات که بالا می گیرد دلیل بر این است که زن و شوهر باید وقت بیشتری با هم بگذرانند.
در غیر این صورت فاصله بیشتری بین آنها ایجاد می شود و بیشتر از هم دور می شوند. اختلاف باعث از نو پیدا شدن ارزش های مهم می شود و کمک می کند زن و شوهر برای یک هدف مشترک دوباره با هم متحد بشوند. هنگامی که در زندگی زناشویی اختلافی پیش می آید طرفین ممکن است دریابند وقت آن رسیده که نقش های کنونی خود را کنار بگذارند و نیز انتظارهایی را که از طرف مقابل دارند تغییر بدهند.
اختلاف معمولاً نشان دهنده این است که زن و شوهر روش های قدیمی با هم بودن را پشت سر گذاشته اند و باید پیوسته برای رابطه خود دوباره برنامه ریزی و آن را احیا کنند.

تصور کنید هنگامی که بین زن و شوهر مشاجره ای در می گیرد، اگر زیادی پیگیر یا حتی هیجان زده باشید ممکن است چه اتفاقی بیفتد؟ پاداشی که می گیرید صمیمیت بیشتر، دوستی عمیق تر و رابطه متقابل رشد یافته تر است. پنج نکته کمکی زیر را برای استخراج طلای موجود در اختلافات زناشویی به یاد داشته باشید:

۱- از وسوسه سرزنش دیگری بگریزید. دنبال نتیجه گیری هایی باشید که فرصت های خوب نهفته در اختلافات را نمایان کند. فکر کنید اگر این موقعیت می بایست توجه شما را به چیزی کاملاً به دور از مشکل تان جلب می کرد، آن چه می تواند باشد.

۲- از رویاها، خواست ها و ارزش هایی که ممکن است ورای این اختلاف نهفته باشد از همسرتان سوال کنید. «این مساله چه اهمیتی برای تو دارد؟»

۳- درباره انتظارات تان که برآورده نشده یا رویاهایی که از آنها ناامید شده اید و شما را بسیار غمگین کرده خیلی راحت و صادقانه صحبت کنید. «چیزی که واقعاً مرا ناراحت کرده این است که...»

۴- به جای شکایت کردن و غر زدن، درخواست خود را مطرح کنید. واضح و مستقیم درباره چیزی که می خواهید صحبت کنید و بی خود درباره چیزهایی که دوست ندارید داد سخن سر ندهید.

۵- منصف باشید و حتی اگر دو درصد از حرف های طرف مقابل درست است آن را پیدا کنید. هیچ کس صددرصد درست نمی گوید و هیچ کس هم صددرصد اشتباه نمی کند. فصل مشترک بین درست ها را پیدا و بر آنها تاکید کنید.

و بالاخره به خودتان اعتماد داشته باشید، به همسرتان اعتماد کنید و آگاه باشید چه اتفاقی دارد در رابطه تان می افتد چون شاید هنوز ندانید این اختلافات دارد شما را به کجا می رساند. هنگامی که موفق به درک فرصتی که پیش آمده شدید و کاملاً صادقانه خودتان را محک زدید و مشتاقانه در پی کشف چیزهایی باشید که برای همسرتان اهمیت دارد در همه جنبه های رابطه زناشویی تان رضایتمندی بیشتری احساس خواهید کرد.

وقتی دو نفر در کنار هم قرار می گیرند مسلم بدانید که اختلاف سلیقه و درگیری به وجود می آید. این کاملاً طبیعی است و نیاز به تغییر و تکامل را نشان می دهد. اگر به این امر آگاه باشید می توانید از قبل برای اختلافات برنامه ریزی کنید و برای آن آماده باشید. بعد از آن برای رسیدن به توافقاتی که می خواهید استفاده کنید. به یاد داشته باشید خیلی آسان تر است که برای اختلاف آمادگی داشته باشید تا اینکه کاملاً در آن غرق شده باشید و بعد بخواهید از آن استفاده کنید. اختلاف قسمتی طبیعی از هر رابطه ای است و بیشتر اوقات نشانه تمام شدن عمر رابطه نیست. باید به اختلافات زناشویی خوشامد گفت چون نشانه ای برای تلاش برای رابطه ای بهتر و تکامل یافته تر و راهی برای فهم متقابل عمیق تر است.


از رودررویی با همسرتان نهراسید

«من از جر و بحث متنفرم» ، «ما نمی توانیم مشکلات مان را خوب حل کنیم، پس اصلاً وارد مشاجره نمی شویم» ، «من می گذارم او خودش هر کاری دلش می خواهد انجام بدهد».
گوش کردن، صحبت کردن، برقراری ارتباط، حل مساله، تصمیم گیری مشترک... اینها لازمه ارتباط بین زن و شوهر هستند. رابطه بدون مهارت های ارتباطی و اختصاص زمان مفید برای صحبت درباره مسائل مشترک خیلی زود به دردسر می افتد و منجر به شکست می شود.
به خصوص زوج هایی که شغل های پراضطراب دارند بیشتر باید به این مساله توجه کنند. خیلی زن و شوهرها با هم حرف نمی زنند چون می خواهند از اختلاف و مشاجره بپرهیزند. عقیده نادرستی رایج است که اختلاف و درگیری بد است. یکی از دلایل اصلی اختلافات خانوادگی این است که زن و شوهرها نمی توانند با مسائلی که برایشان پیش می آید، روبه رو بشوند. ممکن است داد و بیداد راه بیندازند اما نمی توانند با صداقت و احترام متقابل با مشکل اصلی مواجه بشوند. انگار اختلاف و برخورد با یکدیگر بی ادبی است.
در حالی که اختلاف و برخورد طبیعی و نشانه سلامت رابطه است. زن یا شوهری که باعث ایجاد اختلاف می شود، آدم بدی نیست و کار غلطی انجام نداده است. اختلاف فتح بابی برای مکالمه و حل مشکلات است. از اختلاف و درگیری نترسید.

هدف تان نباید پرهیز از درگیری باشد بلکه باید ابزار تکیه کردن بر اختلافات و حل آنها را یاد بگیرید تا بتوانید زندگی خود را دوباره بر اساس آموخته های جدید سازمان دهی کنید. بعضی زن و شوهرها فکر می کنند اگر اختلاف عقیده خود را بروز بدهند رابطه شان در معرض نابودی قرار می گیرند. بنابراین از درگیری فرار می کنند یا ابزارهای ناکارآمدی را به کار می گیرند که مشکل را سریع اما سطحی حل می کند.
مصالحه یا به اجبار قبول کردن خواسته همسر دو تا از این ابزارهای ناکارآمد هستند. معمولاً اگر به زن و شوهری که اختلاف دارند توصیه شود به خاطر دیگری کوتاه نیایند، تعجب می کنند. مگر مصالحه لازمه زندگی مشترک نیست؟
واقعیت این است که تصمیم هایی که بر اساس مصالحه گرفته می شوند فاقد خلاقیت لازم هستند و معمولاً پایدار نمی مانند. مطمئناً هرچند وقت یک بار لازم است یکی از زوجین مصلحت اندیشی کند و بر سر مساله ای با دیگری کنار بیاید اما درباره تصمیمات مهم مصالحه ممکن است عصبانیت و مقاومت به بار بیاورد. مصالحه معمولاً نتیجه این است که هر دو نفر درباره مساله ای واداده اند تا با هم به توافق برسند و تصمیم نهایی هم نسخه تعدیل شده دو نظر و عقیده قوی و محکم است.
اگر بخواهید از زیر بار اختلاف و درگیری فرار کنید، مصالحه روش بسیار خوبی است. به نظر می رسد با مصالحه می توان اغتشاش ها را فرو نشاند و هر دو طرف را راضی و خوشحال کرد، اما آنچه واقعاً اتفاق می افتد این است که هر دو طرف احساسات خود را زیر پا می گذارند. ممکن است یکی از زن و شوهر از مصالحه رنجیده باشد و منتظر دستاویزی باشد تا ثابت کند تصمیم گیری غلط بوده و باید بر اساس نظر او تصمیم می گرفتند.
دیگری ممکن است فکر کند کار کاملاً درستی انجام داده که نظرش را به همسرش تحمیل نکرده اما هنگامی که مصالحه نتیجه رضایتبخشی دربر نداشته باشد او هم احساس ناخشنودی می کند. کمی روی این موضوع فکر کنید تا خودتان دریابید تصمیمات مشترکی که بر اساس مصالحه گرفته اید چقدر دوام داشته اند.
قبول اجباری یا مجبور کردن دیگری به پذیرش عقیده یکی دیگر از راه های پرهیز از اختلاف در روابط بین زن و شوهرها است. ممکن است زن یا شوهر، هر کدام که توانایی قانع کردن دیگری را دارد، دیگری را وادار به پذیرش نظر خاصی بکند.
در حالی که معنی پذیرش این نیست که او هم آن نظر را قبول دارد. در حقیقت نفر دوم فقط برای پرهیز از جنگ و دعوا وانمود به پذیرش کرده و تسلیم شده است. پس اشتباه نکنید. نه همسرتان را وادار به پذیرش نظر خودتان بکنید و نه به زور نظر او را بپذیرید. به این ترتیب اختلاف تان حل نمی شود و بدتر از آن اینکه مشکل پنهان می شود و روزی عمیق تر سر باز می کند. اگر وقتی را برای صحبت کردن با همسرتان اختصاص ندهید، اگر به پرورش رابطه تان اهمیت ندهید و اگر از اختلافات سازنده و برخوردهای سالم طفره بروید رابطه تان دیر یا زود فرو می پاشد. پس از همین الان دست به کار بشوید و مهارت های ارتباطی خود را تقویت کنید. از وقت خود خوب استفاده کنید و رابطه ای معنی دار و دوستانه با همسرتان ایجاد کنید.

اگر اختلاف خوب است چرا حال مان را بد می کند

اختلافات زناشویی طبیعت دوگانه و متضادی دارد. بسته به اینکه چطور با آن کنار بیایید، ممکن است سازنده یا مخرب باشد. ممکن است فکرهای جدید و خارق العاده و زاویه دیدی تازه درباره چیزی که تاکنون به آن توجه نکرده اید برایتان به ارمغان بیاورد. اما اگر درست با آن برخورد نکنید ممکن است باعث دل شکستگی و خرد شدن عزت نفس و غرور آدم بشود.
مشکلی که زن و شوهرها در اختلافات زناشویی دارند خود اختلاف نیست بلکه بیشتر روش برخورد افراد با احساسات شان است که متاسفانه جزء جدانشدنی اختلافات است.
اشتباه بیشتر مردم این است که بدون اینکه بفهمند کدام احساس شان درگیر ماجرا است سعی می کنند مشکل را به طور مجرد حل کنند. آنها مشکلات را له می کنند و حین این کار احساسات خودشان را هم که به آن مشکلات آویخته له می کنند. درست است که این کار مشکلات را از سر راه کنار می زند اما به احساساتی که در آن دخیل هستند آسیب می رساند. به همین علت است که بگومگوهای زناشویی حال شما را بد می کند. این مشکل از تمرکز بیش از حد بر مشکل به جای احساسات درگیر در آن ناشی می شود.

منبع: parsiteb.com